پلی اکسومتالاتها (POMs) یک طبقه وسیع از کلاسترهای اکسیژن- فلز واسطه در مقیاس نانو می باشند. تولید پلی اکسومتالاتها بسیار مورد توجه قرار گرفته است نه فقط به دلیل ساختار جذابشان بلکه به دلیل اینکه آنها کاربردهای بالقوه ای در زمینه: کاتالیست، پزشکی، الکتروشیمی، طراحی مواد دارند. اخیراً پلی اکسومتالاتها بعنوان فوتوکاتالیست های ارزان و سبز مورد بررسی قرار گرفته اند. کاربردهای بالقوه ی پلی اکسومتالاتها به ویژگی های ساختاری منحصر به فردشان نسبت داده می شود. در واقع این مواد پایدار نوری، غیرسمی، دارای سطوح غنی-اکسیژن و خواص اکسایش-کاهش عالی و شامل مشخصات فوتوشیمیایی مشابه با فوتوکاتالیست های نیمه هادیها مانند تیتانیوم دی اکسید می باشند. هتروپلی اسیدها (HPAs)، شامل آنیون های این مواد، زیر گروه پلی اکسومتالاتها هستند.
فتوکاتالیست تیتانیوم دی اکسید به خاطرشکاف باند بزرگ، تنها با نور فرابنفش فعال می شود که این باعث محدود شدن کاربردهای عملی آن می شود. پلی اکسومتالات ها برتر هستند زیرا دارای خواص اکسایش-کاهش عالی بوده و به کمک نور تهییج یافته و به همراه توانایی اکسید کنندگی بالا قادر به تخریب کامل آلاینده های آلی هستند. با این حال، برخی نقص های POM ها، از جمله حلالیت بالای آن ها در آب یا دیگر محلول های قطبی که بازیابی و بازیافت آن ها را دشوار می کند، کاربرد عملی آن ها را به عنوان فتوکاتالیست محدود می کند. برای رفع این مشکل بسیاری از محققان برای طراحی و سنتز فتوکاتالیست های نامحلول برپایه POM با استراتژی های مختلف، تلاش کرده اند. علاوه بر این، توسعه کاتالیستی که با فعالیت بالا تحت نور مرئی عمل کند، یک چالش بزرگ است. این کارمحققان را تشویق به پیشبرد طراحی و کشف ترکیبات معدنی-آلی جدید برپایه POM به منظور بهبود تخریب فتوکاتالیستی آلاینده های آلی می کند. تاکنون تعداد زیادی پلی اکسومتالات و مواد برپایه پلی اکسومتالات با خواص جالب سنتز شده اند که منتهی به تحقیقات متنوعی از تحقیق های اساسی (بنیادی) گرفته تا کاربردهای عملی شده است.
این شرکت آماده مشاوره، آموزش و پژوهش در زمینه فتوکاتالیست ها میباشد.
